این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست؟!
ويژگيهاي حضرت امام حسين(ع)
1ـ خداوند متعال براي حضرت امام حسين(ع) يك حساب جداگانهاي باز كرده كهبراي احدي از انبياء و امامان معصوم: چنين حسابي باز ننموده است.
چرا و براي چه حضرت امام حسين(ع) برندة جايزة ممتاز است؟! پاسخ اين سؤالبا مراجعه به تاريخ پر افتخار اين وجود نازنين بلكه قبل از ولادتش روشن خواهد شد.
حضرت امام حسين(ع) نه تنها در قلوب شيعيان خود نفوذ كرد بلكه فرق غيراسلامي نيز او را انساني آزاد و آزاده شناخته و براي آن سرور آزادگان امتيازات خاصي راقائلند. اينك ما در اين جا گفتار و معتقدات بعضي از دانشمندان و مورخان غير اسلامي رانقل نموده و ذكر ميكنيم:
ع.ل.پويد مينويسد: درس امام حسين(ع) اين است كه در دنيا اصول ابدي عدالتو رحم و محبت وجود دارد كه تغيير ناپذيرند و همچنين ميرساند كه هرگاه بدي مقاومتكند و بشر در راه آن پافشاري نمايد آن اصول هميشه در دنيا باقي و پايدار خواهد ماند. درطي قرون افراد هميشه جرأت و پردلي و عظمت روح و بزرگي قلب و شهامت رواني رادوست داشتهاند و در اثر همينهاست كه آزادي و عدالت هرگز به نيروي ظلم و فسادتسليم نميشود. اين بود شهامت و اين بود عظمتِ حسين(ع) و من مسرورم كه در چنينروزي با كساني كه اين فداكاري را از جان و دل ثناء ميگويند شركت كردهام. هرچند كهيك هزار و سيصد سال از تاريخ آن ميگذرد.
اپرونيك مورخ مشهور امريكايي از واشنگتن مينويسد:
براي امام حسين(ع) ممكن بود كه زندگي خود را با تسليم شدن به ارادة يزيدنجات بخشد، ليكن مسئوليت پيشوايي و نهضت بخش اسلام، اجازه نميداد كه او يزيدرا به عنوان خليفة مسلمين بشناسد. او به زودي خود را براي قبول هر ناراحتي و پافشاريبه منظور رها ساختن اسلام از چنگال بني اميّه آماده ساخت. در زير آفتاب سوزانسرزمين خشك و در روي ريگهاي تفتيده روح حسين فناناپذير برپاست. اي پهلوان واي نمونة شجاعت و اي شهسوار من اي حسين!
3ـ از ابتداي تكوّن حضرت امام حسين(ع) تا ولادت و از ولادت تا شهادت تمامعوالم هستي آسمانها و فرشتگان زمين و درياها همه و همه براي حضرتش گريه نمودندكه اين جريان براي كسي پيش نيامده و نخواهد آمد. بلي براي حضرت يحيي نيز آسمانگريه كرد. در تفسير مجمع البيان ضمن آية (فما بكت عليهم السماء و الارض) مرحومطبرسي فرمودند: براي دو نفر يحيي و حضرت امام حسين(ع) آسمانها و فرشتگانچهل شبانه روز گريه نمودند. و در همين تفسير آمده است: آفتاب در طلوع و غروبش تاچهل روز به حالت حمراء و سوزش بود و در مناقب ابن شهر آشوب مازندراني چنين است:
«بكت السماء علي الحسين(ع) اربعين يوماً»، تفسير صافي سوره الدّخان.
4ـ حضرت امام حسين(ع) در تمام كمالات و فضيلتها حتي در عبادت برترينانسان بود. چرا حضرتش مكني به ابيعبدالله شده است؟! آيا اين كنيه از كنيههايمتعارف است؟! ظاهراً در اين كنيه ويژگياي است و اشاره است به محور بودن آن حضرتدر تمام كمالات. ابوعبدالله يعني پدر بنده خدا. پدر در خانواده نقش بزرگي دارد و بايد الگوبوده باشد. پدر مربي و مكمل است. پدر الگو و مصدر است. براي همه حضرت امامحسين(ع) پدر بندگان خدايند و همه بندگان؛ يعني عبادت كنندگان در رسيدن بهكمالات بايد از امام حسين(ع) درس بياموزند.
5ـ زيارت امام حسين(ع) معادل حج و عمره است. در روايات بسياري آمده استاگر روزي مشاهده شد كه بيت الله الحرام از حجاج خالي است، در آن وقت از باب وجوبكفايي بر مسلمانها واجب است به زيارت خانة خدا بشتابند. اگرچه مستطيع نبوده باشندو يا حج واجب خود را رفته باشند. مرحوم صدوق رضوان خدا بر او باد همين مطلب را راجعبه زيارت امام حسين(ع) گفته كه اگر روزي بيايد مردم به طور كلي ترك زيارت امامحسين(ع) نموده باشند، در اين صورت به طور واجب كفايي بر شيعيان واجب است كه بهزيارت امام حسين(ع) بروند و نگذارند حرم مطهر خالي از زائر باشد (نقل از آيتاللهمرعشي نجفي)
آيا زيارت امام حسين(ع) در روز عرفه مثل زيارت خانة خداست؟ يا گفته شود:ثواب زيارت امام حسين(ع) از زيارت خانه خدا بيشتر است و يا مساوي است. بزرگتريندليل براي اين مطلب اين است: شكي نيست در اينكه خانة خدا كه در مكه واقع شدحرمت و احترام و عظمت آن براي احترام و حرمت حضرت ابراهيم(ع) است كه آن رابنانمود و خليل الرحمن هنگامي كه مأمور به ذبح فرزندش حضرت اسماعيل شد، طاقتنياورده چشمانش را بست اما امام حسين(ع) جوانش را نزدش قطعه قطعه نمودند وجواناني را براي خدا قرباني كرد و ابداً ناراحت نشد و رنگ نباخت. پس زمين كربلا كه مزارشهداي راستين قرار گرفت و مرقد مطهر عزيز اسلام در آن جا واقع شد، ميبايستيزيارت آن و ثواب زيارت آن لااقل معادل ثواب خانة خدا باشد، نه كمتر.
6ـ امام حسين(ع) همچون پدر بزرگوارش، مولاي متقيّان(ع) در دل شب غذايبيچارگان را حمل مينمود و به خانههاي فقرا ميرفت. حتي بعد از شهادت سالارشهيدان، اثر زخم روي كمر ايشان مانده بود كه آن زخم نه از شمشير بوده و نه از نيزه، بلكهدر اثر حمل غذاي مستمندان بوده. لذا از زين العابدين(ع) پرسيدند. حضرت در پاسخفرمودند: اين زخم بر اثر حمل غذا براي فقرا و بيچارگان بود. اين مطلب را غير از علمايشيعه ديگران نيز گفتهاند. مانند ابن جوزي در كتاب «تذكرة الخواص» و ابونعيم اصفهانيدر «حلية الاولياء» .
امام حسين(ع) و حكومت ديني
رهبران الهي و مردان آسماني براي تشكيل حكومت ديني تا پاي جان كوشيدند وبراي نجات انسانها از ستم و تجاوز به نام قانون مقرّراتي وضع نمودند. بعد از شهادتعلي(ع) با روي كار آمدن خاندان اموي، حكومت اسلامي به حكومت استبدادي ـشاهنشاهي مبدل شد و حاكمها به نام خليفة اسلامي، دين اسلام را بازيچه قرار دادند.امتيازهاي طبقاتي به وجود آمد و دوستان و شيعيان حضرت علي(ع) از تمام حقوقاسلامي ـ اقتصادي و غيره محروم گشتند . شيعيان در بدترين وضع به سر ميبردند ومحبت به علي(ع) و خاندان رسالت جرم بزرگي بود كه موجب محروميت و شكنجهشيعيان ميشد. معاويه و تمام حاكمان زورگوي بني اميه جز سفاكي و خونريزي كارديگري نداشتند و در يك كلمه اسلام از مسير خود منحرف شده بود.
بعضيها گفته و يا ميگويند: چرا امام حسين زندگي خود را به مخاطره انداخت وچرا با حكومت نساخت؟! مگر زندگي راحت چيست؟! زندگي ا´سودهاز منظر رهبرانآسماني، يعني ملت و جامعه آسايش داشته باشد و مردم از زندگي خود راضي باشند وآزادي باشد و ستم شكل نگيرد و تفاوت قومي و نژادي نباشد.
امام حسين(ع) هنگامي زندگي ا´سوده دارد كه حقوق انسانها و پيروان مذاهب بهحكم قوانين اسلام داده شود، نه اينكه مردم از حقوقخود محروم باشند و در محيطخفقان زندگي كنند. نه اين كه دستهاي از خدا بي خبر در حال شوكت و عزت و در منتهايخوشي زندگي نموده اما تودة مردم، حتي نان خالي هم نداشته باشند.
حسين(ع) فرزند كسي است كه پيوسته به درماندگان كمك ميكرد و براي نجاتدادن طبقات محروم و مظلوم با ستمگران مبارزه ميكرد و شبانگاه غذاي فقرا را به دوشميكشيد و به خانههايشان ميبرد و هرگز غذاهاي رنگارنگ ميل نمينمود و ميگفت:من چگونه لباس نو بپوشم و سير بخوابم در حالي كه در كشورهاي اسلامي ممكن استبرهنه يا گرسنهاي باشد.
امام حسين(ع) و اصلاحات
بزرگترين اهداف رهبران الهي، اصلاح امور انسانها و جوامع بشري بوده است وبر همين اساس بود كه امام حسين(ع) بارها در طول مبارزات و قيام خود ميفرمود: منبراي امر به معروف و نهي از منكر قيام ميكنم. من خانه و كاشانهام را رها نكردم و تك وتنها در مقابل ظلم نايستادم، مگر براي آن كه انسانها را ارشاد كنم و از بدبختي وانحراف نجاتشان دهم. من براي اصلاح امور مسلمانها خروج نمودم، نه براي به دستآوردن قدرت و مقام و نه براي ظلم